.

 

 

 

 

 

ตับระบมไปหมดแล้ว(?) อ่านไปก็จุกไป ฮ่ะๆ

ยังงี่เง่าเหมือนเดิมเลย ว่าจะไม่อัพแล้วเชียว

รอให้ข้ามวันไปอีกหน่อยก็ไม่ได้..

ทำไมถึงยังเป็นคนแบบนี้นะ ทั้งๆที่มันก็ผ่านไปตั้งนานแล้ว

มีคนเคยบอกว่าถ้าหากรักเขามาก ก็อย่าลืมรักตัวเอง

ไม่คิดมาก ไม่ร้องไห้นะ.. ไอ้ร้องไห้เนี่ยไม่ได้ร้องมาตั้งนานแล้ว

ก็เพราะว่าไม่เคยได้พบกันอีกเลยตั้งแต่วันนั้น แต่ถ้าได้พบกันอีกทีก็ไม่แน่เหมือนกัน

น้ำตาน่ะ มันห้ามกันไม่ได้หรอกนะ แถมแรงโน้มถ่วงก็เยอะพอที่จะทำให้มันร่วงหล่นลงมาได้ง่ายๆ

อยากเข้าใจตัวเองให้มากกว่านี้เหมือนกัน ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย.